Feniks

(2010)

feniks, in eigen vuur verbrand,
in eigen vuur tot as geworden
vlam in een vuurregen; zo sterft
de feniks en wacht op het juiste
moment om weer terug te keren.
de feniks kent de dood
als heelmeester,
offer en offerende -
begin en eind als één:
geen begin zonder eind;
en geen eind zonder begin,
een dans door causaliteit - een
rode gloed om het zelf verworden
wonder, één ogenblik de dood in de
ogen gekeken en nog mooier geworden,
nieuwer geworden; dan langzaam wordt zo
de feniks weer tot wat komen zal;
zichzelf.