was mijn geest maar licht
en vrij, dan zweefde ik
en was de tijd slechts getik
in deze woestenij
maar; een fout die ik bega:
pijnlijk geïndoctrineerd
en een leven lang bezeerd
door een hedendaags dogma
van aangeleerd verlangen,
houdt dat ongrijpbare beeld,
of is het een schild,
mij keer op keer gevangen
ik droom - hij staart me aan,
de blik brandt me in de rug
en terwijl ik fantaseer
is wat ik me realiseer:
ik zie hem nimmer terug
ik uitgedroomd - hij vergaan
Geen opmerkingen:
Een reactie posten