(2008)
De dingen verliezen hun naam,
Hun magie - - en de schelpen..
Daarin weerklinkt niet meer de zee
Ze spoelen aan, door de kracht van
De eeuwige golven, die maar doorslaan
Ze vangen de zon, en gaan dan weer mee
Niet bewust van het hoe en waarom van
Dat ze daar maar liggen, gaan ze heen, en
In de schelpen hoor ik mijn bloed wenen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten