Bewustzijn komt voort uit strijd.
Bezinning na de slag staat
aan de wieg der wijsheid -
Het conflict is de oplossing.
Wanneer de strijd gestreden is
en het slagveld ontruimd wordt
zien we de brokstukken
van de oorlog, duivenbloedrood
en de lucht: ochtend, licht purper;
het weent om het geleden leed,
het lacht om de vergankelijkheid
waar het dacht dat het eeuwig was.
De strijd gestreden, het leed geleden,
de vlaggen terug in de kast.
Dit land een niemandsland,
is het niet beter zo? Van niemand,
en op zichzelf ongestoord zijnd.
Maar die nijd en woeste woede
zorgden voor vrede en rust,
al is het voor even.
Het leed geleden bezint men -
voor even. Maar het streven
houdt nooit op. Het bestaat, is.
Het conflict wordt geëlimineerd
in een andere context. Maar
wie baart deze context? Waar is toch
de verlosser, de reddende engel?
Wie redt ons toch, als wij het zelf niet doen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten