Kaleidoscoop: Toverkracht

woensdag 8 oktober 2014

Toverkracht

Ik wil Hem betoveren, veroveren,
Met huid en haar verslinden,
En oh, als ik dan de kathedraal binnen stap
En de beelden zie die mij betekenisloos toeschijnen
Dan ontwaar ik de hoogste betekenis
Dat ik het ben die betekenis geeft
Een betekenis gevende vorm
Dat is de norm, dat is waar ik voor leef
Dat is hoe ik streef voor iets dat groter is dan ikzelf
En ik splits door de helft, het ene wil leven
En het ander sterven. Ik begin te beven,
Want ik ben niet opgewassen tegen deze kracht
Dus met al mijn macht wijzig ik de koers
Voor het landschap mij verkracht, gelijkvloers
Is de weg naar het midden. En het bidden,
Het oneindige bidden heeft geen zin meer,
Het doet enkel in mijn hart nog zeer,
Dat ik niet gehoord word. Behalve door mij –
Ik hoor mijzelf smeken, verdom al mijn gebreken
En bid tot Hem mij bevrijding te schenken
Hij hoeft me slechts te wenken en ik zal komen
Door het bos, tussen de bomen door reis ik vlot
En alles droom ik onderweg kapot
Want het is vrijheid dat ik heb gekregen
Ik kan er alleen niet naar leven, het geschenk
Is onbekend en ik raak bang, in een oogwenk
Ben ik terug bij af. Terug waar ik begonnen ben,
De plek voelt zo vertrouwd en oud, dat ik hoop dat
Ik nog steeds droom – maar dan de maalstroom
Waarin ik word meegesleurd, het maakt
Ook niet meer uit, verzaakt is de missie
Der heelwording. Dan vanuit het kolkende water
Komt een nieuwe zee later, die mij zal overspoelen,
Dan pas kan ik weten wat ze bedoelen
Als ze zeggen: dit land is van mij, het kille dorre droge land
Geregeerd met straffe hand, maar oh zo eerlijk -
En plotseling voel ik mij heerlijk, het is voorbij
Zo heerlijk voel ik mij, en onkwetsbaar, dat is hoe ik val
Neerkletter in een steeds dieper wordend dal.
Maar iets behoedt mij ervan neer te pletteren, te vallen
Want ik ben in de onsterfelijke hallen
terecht gekomen, en ik hoor het oorverdovend schallen, dat
Alles eeuwig is. Dan: een vergezicht, iets dat ik wil zijn,
Het lijkt zo duidelijk maar is eigenlijk slechts schijn,
Want ik ben wat ik ben. Al wordend is men.
Dan voel ik mij worden opgetild,
Opgetild door een levend beeld,
Dat mij betekenisvol toeschijnt, betekenisvol zijnd
Laat ik de betekenisloosheid achter mij
Alleen zo voel ik me werkelijk vrij.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten